გრძლად საკითხავი

სამშაბათს ამერიკელები საარჩევნო უბნებზე მიდიან, რათა გადაწყვიტონ, როგორ წარიმართება დონალდ ტრამპის საპრეზიდენტო ვადის დარჩენილი პერიოდი.

მთელი ქვეყნის მასშტაბით, ხელისუფლების სხვადასხვა დონეზე, ათასობით საარჩევნო ბრძოლა იმართება. თუმცა ამომრჩევლისთვის მთავარი მოვლენა კონგრესის ორი პალატის – წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის – წევრთა არჩევა იქნება.

ამჟამად ორივე პალატას რესპუბლიკელები, პრეზიდენტის პარტიის წარმომადგენლები, აკონტროლებენ. სწორედ ამ არჩევნების შედეგებზე იქნება დამოკიდებული ტრამპის საპრეზიდენტო ვადის ბოლო ორი წლის წარმატება თუ წარუმატებლობა.

გთავაზობთ სრულ გზამკვლევს იმის შესახებ, თუ სად გადაწყდება ძალაუფლებისთვის ბრძოლის ბედი - მოწონების რეიტინგებიდან დაწყებული, საკვანძო ოლქებით, უმთავრესი საკითხებითა და დახარჯული უზარმაზარი თანხებით დამთავრებული.

რა არის შუალედური არჩევნები?

ამერიკელები კონგრესის წევრებს აირჩევენ. კონგრესი ორი პალატისგან შედგება - წარმომადგენელთა პალატისა და სენატისგან. არჩევნები ორ წელიწადში ერთხელ ტარდება, ხოლო როდესაც ის პრეზიდენტის 4-წლიანი უფლებამოსილების ვადის შუა პერიოდს ემთხვევა, მას შუალედურ არჩევნებს უწოდებენ.

კონგრესის უმთავრესი ამოცანა ფედერალური კანონების შემუშავება და მიღებაა - კანონებისა, რომლებიც მთელი ქვეყნის მასშტაბით მოქმედებს. შუალედური არჩევნების შედეგები გადაწყვეტს, კონგრესს რომელი პოლიტიკური პარტია გააკონტროლებს - ტრამპის რესპუბლიკელები თუ ოპოზიციონერი დემოკრატები - და რამდენად გაუადვილდება პრეზიდენტს საკუთარი გეგმების განხორციელება.

შუალედური არჩევნების შედეგები ასევე მიიჩნევა იმის საზომად, თუ რამდენად კმაყოფილია აშშ-ის მოსახლეობა პრეზიდენტის მიერ ამ დრომდე გაწეული საქმიანობით.

ვის ირჩევენ?

ამომრჩევლები აირჩევენ ქვედა პალატის სრულ შემადგენლობას (435 კონგრესმენს). მათი უფლებამოსილების ვადა მკაცრად განსაზღვრული ორი წელია. კანონპროექტების ინიცირება და განხილვა, როგორც წესი, სწორედ წარმომადგენელთა პალატაში ხდება.

ამასთანავე, ბრძოლა სენატის, ანუ ზედა პალატის, 100-დან 35 ადგილისთვისაც გაიმართება. სენატორები 6-წლიანი ვადით ირჩევიან. სხვა მოვალეობებთან ერთად, ისინი წარმომადგენელთა პალატიდან შემოსულ კანონპროექტებს ამტკიცებენ ან ბლოკავენ.

იმავე დღეს, ამერიკის შეერთებული შტატების უმეტეს ნაწილში ამომრჩევლები შტატის დონის პოლიტიკოსებსაც აირჩევენ. ყველაზე დიდი ყურადღება კალიფორნიის, ფლორიდის, ჯორჯიისა და მიჩიგანის გუბერნატორთა არჩევნებისკენ იქნება მიპყრობილი.

საკვანძო საკითხები

2024 წლის საარჩევნო კამპანიის დროს ტრამპი პირობას დებდა, რომ "ინფლაციას ბოლოს მოუღებდა და ამერიკას კვლავ ხელმისაწვდომს გახდიდა", თუმცა ცხოვრების გაძვირების კრიზისი ამომრჩევლისთვის მთავარ პრობლემად რჩება.

24 თებერვალს, კონგრესისადმი ყოველწლიურ მიმართვაში, პრეზიდენტმა სიამაყით განაცხადა, რომ შტატების უმეტესობაში გალონი ბენზინის ფასი 2,30 დოლარზე დაბალი იყო. თუმცა ოთხი დღის შემდეგ ირანთან ომი დაიწყო, რამაც ახლო აღმოსავლეთიდან ენერგომატარებლების მიწოდება შეაფერხა. შედეგად, აშშ-ში ბენზინის ფასმა 4 დოლარს გადააჭარბა, ბოლო კვირებში კი ისტორიულ მაქსიმუმსაც გაუთანაბრდა.

ერთ-ერთ საკვანძო საკითხად რჩება ირანის წინააღმდეგ წამოწყებული ომიც, რომელიც, სოციოლოგიური კვლევების მიხედვით, უფრო არაპოპულარულია, ვიდრე 2003 წელს ერაყის ინტერვენცია. აგვისტოში ჩატარებული კვლევის მიხედვით, ამერიკელთა 63% უკმაყოფილოა ტრამპის ქმედებებით ომთან დაკავშირებით.

ეკონომიკური საკითხები უმთავრესი საფიქრალია მრავალი ამომრჩევლისთვის, რომელსაც საწვავის, სურსათის, საცხოვრებლისა და ჯანდაცვის ხარჯებთან გამკლავება უწევს. ინფლაცია კვლავაც აჭარბებს აშშ-ის ფედერალური სარეზერვო სისტემის სამიზნე მაჩვენებელს.

დემოკრატები ამტკიცებენ, რომ ინფლაციაზე მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია დონალდ ტრამპის მიერ დაწესებულმა საბაჟო ტარიფებმა. კიდევ ერთი საკვანძო საკითხია იმიგრაცია. რესპუბლიკელები აცხადებენ, რომ ტრამპმა 2024 წლის მთავარი წინასაარჩევნო დაპირება შეასრულა: საზღვრის კონტროლი გაამკაცრა და უკანონო იმიგრაციის წინააღმდეგ მასშტაბური და ხშირად სადავო კამპანია წამოიწყო.

ბოლო კვირებში განსაკუთრებით გამწვავდა ხელოვნურ ინტელექტთან დაკავშირებული შეშფოთებაც. ორივე პარტიის გავლენიანი პოლიტიკოსები მისი რეგულირების აუცილებლობაზე შეთანხმდნენ. პრეზიდენტი ტრამპი ტექნოლოგიის განვითარების საკანონმდებლო კონტროლის იდეას უარყოფს. ბოლო კვლევებით, რურალურ დასახლებებში არაპოპულარულია ხელოვნური ინტელექტის კომპანიების კუთვნილი მონაცემთა ბაზების მშენებლობა.

ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი თემაა ტრამპის ადმინისტრაციაში შესაძლო კორუფციის შემთხვევები - ეს საკითხი პრიორიტეტულია იმ მოქალაქეებისთვისაც, რომლებიც თავს პრეზიდენტისა და რესპუბლიკური პარტიის მხარდამჭერებად აიდენტიფიცირებენ.

რა დევს სასწორზე?

კონგრესი, პრეზიდენტის ინსტიტუტსა და სასამართლო ხელისუფლებასთან ერთად, ხელისუფლების სამი შტოდან ერთ-ერთია. მასზე კონტროლის მოპოვება საკანონმდებლო პროცესის წარმართვისთვის გადამწყვეტია.

ამჟამად როგორც წარმომადგენელთა პალატას, ისე სენატს რესპუბლიკური პარტია აკონტროლებს, თუმცა ორივე პალატაში მისი უმრავლესობა საკმაოდ მყიფეა. წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს 218 მანდატი აქვთ, რაც პალატის გასაკონტროლებლად საჭირო მინიმუმია. მათთან ერთად ხმას ერთი დამოუკიდებელი დეპუტატიც აძლევს.

სენატში მათ 53 მანდატი აქვთ. ზედა პალატაში ძალაუფლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეიცვლება, თუ დემოკრატები 51 ადგილს მოიპოვებენ; თუ ორივე მხარეს 50-50 მანდატი ექნება, გადამწყვეტი ხმა ვიცე-პრეზიდენტს - ამჟამად რესპუბლიკელს – ეკუთვნის.

თუ ოპოზიციონერი დემოკრატები თუნდაც ერთ პალატაზე კონტროლს დაიბრუნებენ, ისინი საკუთარი კანონპროექტების შესაბამის პალატაში განსახილველად გატანის შესაძლებლობას მიიღებენ.

არჩევნები ტრამპისთვის არახელსაყრელ დროს

ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც ოპოზიციონერ დემოკრატებს კონგრესზე კონტროლის დაბრუნების შანსი აქვთ, პრეზიდენტის დაბალი რეიტინგია, რაც კარგი ინდიკატორია იმისა, თუ რა შედეგს შეიძლება მიაღწიოს მისმა პარტიამ.

ავტორიტეტული სოციოლოგიური ცენტრის, Silver Bulletin-ის მონაცემებით, ტრამპმა საპრეზიდენტო უფლებამოსილების მეორე ვადა 50%-ზე ოდნავ მაღალი მოწონების რეიტინგით დაიწყო, თუმცა ეს მაჩვენებელი მალევე 40%-იან ნიშნულამდე დაეცა.

მიმდინარე წლის თებერვლის ბოლოს, როდესაც ტრამპმა ისრაელთან ერთად ირანზე საჰაერო დარტყმების განხორციელება გადაწყვიტა, ეს მაჩვენებელი დაახლოებით 42%-ს შეადგენდა, თუმცა მალევე 40%-ს ჩამოსცდა.

ამჟამად პრეზიდენტის მხარდაჭერის მაჩვენებელი დაახლოებით 38%-ის ფარგლებშია. რვა წლის წინ, საკუთარი პირველი ვადის ამავე ეტაპზე, ტრამპის მოწონების რეიტინგი საგრძნობლად მაღალი იყო და 43%-ს აღწევდა.

ჯო ბაიდენის რეიტინგი კი მისი პრეზიდენტობის იმავე პერიოდში 40%-ს შეადგენდა. ორივე შემთხვევაში, მოქმედმა პრეზიდენტმა შუალედურ არჩევნებში წარმომადგენელთა პალატაზე კონტროლი დაკარგა, თუმცა სენატი შეინარჩუნა. მაგრამ ტრამპის დაბალი რეიტინგი ნათელს ჰფენს იმას, თუ რატომ იმედოვნებენ დემოკრატები კონგრესის ორივე პალატაში გამარჯვებას და რატომ ისახავენ მიზნად იმ შტატების მოპოვებას, სადაც ბოლო წლებში რესპუბლიკელები სტაბილურად იმარჯვებდნენ.

ბრძოლა ქვედა პალატისთვის

ტრადიციულად, ქვედა პალატის 435 საარჩევნო ოლქის დიდი უმრავლესობა ან მყარად რესპუბლიკურია, ან მყარად დემოკრატიული. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ოლქების უმეტესობაში მაკონტროლებელ პარტიას იმდენად მყარი მხარდაჭერა აქვს, რომ გამარჯვების რეალური შანსი მხოლოდ ერთ კანდიდატს რჩება.

საარჩევნო კამპანიებისა და არჩევნების ანალიზზე მომუშავე გამოცემა "The Cook Political Report-ის" მონაცემებით, მხოლოდ 18 ოლქია ისეთი, სადაც გამარჯვების თანაბარი შანსი ორივე პარტიას აქვს.

ამ 18 ე.წ. მერყევი ოლქიდან ამჟამად 14-ს რესპუბლიკელები აკონტროლებენ, ოთხს კი დემოკრატები. თუმცა დემოკრატებმა მათგან არცერთი რომ არ მოიგონ, წარმომადგენელთა პალატაში უმრავლესობას მაინც მოიპოვებენ, თუკი იმ 36 ადგილს აიღებენ, რომლებიც სავარაუდოდ ან მეტწილად დემოკრატიულად მიიჩნევა.

ისტორიულად, შუალედურ არჩევნებზე წარმომადგენელთა პალატაში მანდატების დიდი ნაწილი ხელიდან ხელში გადადის, რაც, როგორც წესი, თეთრი სახლის წინააღმდეგ პროტესტითაა განპირობებული. 1934 წლიდან მოყოლებული მონაცემების თანახმად, პრეზიდენტის პარტია საშუალოდ 27 მანდატს კარგავს. ამ 23 არჩევნიდან პრეზიდენტის პარტიამ მხოლოდ 3-ჯერ მოახერხა შედეგის გაუმჯობესება.

ბრძოლა სენატისთვის

ქვედა პალატასთან შედარებით, რესპუბლიკელები სენატში ოდნავ უფრო მყარ პოზიციას ინარჩუნებენ. ისინი 100-დან 53 ადგილს ფლობენ, დემოკრატებს კი 45 ადგილი აქვთ და მათთან ერთად ხმას ორი დამოუკიდებელი წევრიც აძლევს.

წელს 35 მანდატის ბედი წყდება, თუმცა სოციოლოგიური კვლევები ცხადყოფს, რომ მათგან მხოლოდ შვიდისთვის მიმდინარეობს ისეთი დაძაბული ბრძოლა, რომელშიც გამარჯვების შანსი ორივე მხარეს აქვს.

ამ ე.წ. მერყევი შტატებიდან ექვსს ამჟამად რესპუბლიკელები აკონტროლებენ, ერთს კი – დემოკრატები. სენატში 51 ადგილის მოსაპოვებლად და კონტროლის დასამყარებლად დემოკრატებს ამ შვიდი შტატიდან ოთხში გამარჯვება დასჭირდებათ. ამას ემატება ოთხი ადგილი, სადაც მათი გამარჯვება თითქმის გარანტირებულად ან სავარაუდოდ მიიჩნევა.

თუმცა უმრავლესობის მოპოვება დემოკრატებისთვის იოლი ამოცანა არ არის - ამისთვის მათ უნდა გაიმარჯვონ რამდენიმე ისეთ შტატში, სადაც 2024 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში დონალდ ტრამპმა საგრძნობი უპირატესობით გაიმარჯვა. ზოგ შემთხვევაში მისი უპირატესობა ორნიშნაც იყო. საუბარია ისეთ შტატებზე, როგორებიცაა ალასკა, აიოვა, ოჰაიო და სხვ.

საკვანძო რბოლები სენატში

New York Times/Siena Polls-ის უახლესი გამოკითხვის მიხედვით, დემოკრატები შვიდივე გადამწყვეტ შტატში ლიდერობენ. აქედან 4 შტატში მათ სულ მცირე 5%-იანი უპირატესობა აქვთ.

შუალედურ არჩევნებამდე ბოლო რამდენიმე დღე დრამატულად წარიმართა. ერთ-ერთი ასეთი მოვლენა იყო დაპირისპირება მიჩიგანში, დემოკრატიული პარტიის სენატორობის კანდიდატ აბდულ ელ-საიედსა და ჰეილი სტივენსს შორის. ელ-საიედმა სტივენსი შიდაპარტიულ პრაიმერიზში დაამარცხა. ალასკელ დემოკრატებს კი ბრალი დასდეს ისეთი კანდიდატის წამოყენებაში, რომელსაც სენატის არჩევნებში მათი რესპუბლიკელი მეტოქისთვის ხმები უნდა წაერთვა.

ინფლაციასა და ცხოვრების გაძვირებასთან დაკავშირებით ამომრჩეველთა უკმაყოფილების ფონზე, პრეზიდენტ ტრამპის საარჩევნო კამპანიის დასკვნითი გზავნილები არაეკონომიკურ საკითხებზე იყო ფოკუსირებული - პირადი თავდასხმებიდან დაწყებული, "კულტურული ომის" თემებით დამთავრებული. მიზანი საკუთარი ამომრჩევლის მაქსიმალური მობილიზება იყო.

ჯორჯია და ჩრდილოეთ კაროლინა - ლურჯი ტალღის პირველი ნიშნები

აღმოსავლეთ სანაპიროს შტატებიდან პირველი მნიშვნელოვანი შედეგები ადგილობრივი დროით 19 საათიდან გახდება ცნობილი, ხოლო დასავლეთ შტატებში პროცესი შუაღამეს გადასცდება.

ჯორჯიასა და ჩრდილოეთ კაროლინაში სენატის არჩევნების შედეგები ერთ-ერთი პირველი გახდება ცნობილი. ეს შედეგები მიანიშნებს, რამდენად ძლიერია დემოკრატების მხარდაჭერა და რამდენად რეალურია "ლურჯი ტალღა". თავდაპირველად სოციოლოგები ორივე შტატს თანაბარი შანსების მქონედ აფასებდნენ, თუმცა ახლა სასწორი მკვეთრად დემოკრატების სასარგებლოდ იხრება.

ნიუ-იორკი და პენსილვანია - ტრამპისგან დისტანცირებული რესპუბლიკელები

წარმომადგენელთა პალატაში მხოლოდ ორი რესპუბლიკელია ისეთი, ვინც მანდატს იმ ოლქებში იცავს, სადაც 2024 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში კამალა ჰარისმა გაიმარჯვა: მაიკ ლოულერი ნიუ-იორკიდან და ბრაიან ფიცპატრიკი პენსილვანიიდან.

დემოკრატების შესაძლო საარჩევნო მოზღვავებისას ეს კანონმდებლები შესაძლოა რესპუბლიკელთა შორის პირველი მსხვერპლი გახდნენ - ეს ასევე იმის ტესტიც იქნება, გაამართლა თუ არა მათ დასაცავად დონორების მიერ გაღებულმა უზარმაზარმა თანხებმა.

ლოულერი კონგრესში 2023 წელს ნიუ-იორკელ რესპუბლიკელთა იმ 4-კაციანი ჯგუფის შემადგენლობაში შევიდა, რომელმაც ისტორიულად ლიბერალურ შტატში შესაძლო მემარჯვენე შემობრუნებაზე მიანიშნა. იმ ჯგუფის დანარჩენმა სამმა რესპუბლიკელმა, მათ შორის სკანდალურად ცნობილმა ჯორჯ სანტოსმა, საკანონმდებლო ორგანო უკვე დატოვა. მათი ადგილები დემოკრატებმა დაიკავეს.

ლოულერი და ფიცპატრიკი ხანდახან ცდილობდნენ პრეზიდენტთან დისტანცირებას; ამასთან, ფიცპატრიკი რესპუბლიკელ კონგრესმენებს შორის ყველაზე ხშირად აძლევდა ხმას პრეზიდენტის ინიცირებულ ან მხარდაჭერილ კანონპროექტებს.

საარჩევნო კამპანიებმა და გარე დონორულმა ჯგუფებმა ლოულერისა და ფიცპატრიკის არჩევისთვის ჯამში 52 მილიონი დოლარი დახარჯეს. თითოეულმა კანდიდატმა საეთერო სივრცე გააჯერა სარეკლამო რგოლებით, რომლებიც მათ ზომიერ (ცენტრისტ) პოლიტიკოსებად წარმოაჩენდა. მათ დემოკრატ ოპონენტებს კი ზურგს დაახლოებით 33 მილიონი დოლარის დაფინანსება უმაგრებდა. მათი რეკლამები ძირითადად ტრამპზე იყო ორიენტირებული.

კანზასი და აიოვა: გამოცდა "ჰართლენდის" რესპუბლიკელებისთვის

მნიშვნელოვანი ცვლილებები ვითარდება ქვეყნის შუა დასავლეთში (Midwest), რომელიც ბოლო არჩევნებზე რესპუბლიკელთა საიმედო დასაყრდენს წარმოადგენდა. ტრამპის სატარიფო პოლიტიკამ და ირანთან ომმა სასოფლო-სამეურნეო თემებისთვის ტექნიკის, სასუქებისა და დიზელის ფასები გაზარდა, რამაც სოფლის ამომრჩეველი მძიმე მდგომარეობაში ჩააყენა.

კანზასის ამომრჩეველს 1930-იანი წლების შემდეგ დემოკრატი სენატორი არ აურჩევია. თუმცა კვირას გამოქვეყნებული New York Times/Siena-ს გამოკითხვით, დემოკრატიული პარტიის კანდიდატი, ადამ ჰამილტონი, 5-პროცენტიანი უპირატესობით ლიდერობს. მეთოდისტმა პასტორმა საარჩევნო კამპანიის მთავარ თემებად სწორედ ის საკითხები აქცია, რომლებიც ტრამპის პრეზიდენტობის პერიოდში რესპუბლიკური პარტიის სუსტ წერტილებად იქცა: ენერგოპროდუქტების, საკვებისა და ჯანდაცვის ხელმისაწვდომობა.

აიოვას შტატში სენატორობისთვის ბრძოლაში დემოკრატი ჯოშ ტურეკი, რომელიც საკუთარ თავს "საღი აზრის მქონე პროვინციელ პოპულისტს" უწოდებს, დაძაბულ რბოლაშია ემი ჰინსონთან. ბოლო დღეებში ტრამპმა ჰინსონის მხარდასაჭერი საარჩევნო კამპანია პირადად ჩაატარა, თუმცა იგივე გამოკითხვა აჩვენებს, რომ ჰინსონი ოდნავ ჩამორჩება ოპონენტს.

თუ დემოკრატები გზას გაიკაფავენ ტრადიციულად მყარ "წითელ" (რესპუბლიკურ) კანზასსა და აიოვაში, ეს რესპუბლიკელებისთვის ავისმომასწავებელი ნიშანი იქნება. ეს აჩვენებს, რომ ყოველდღიური სოციალურ-ეკონომიკური პრობლემები მმართველი პარტიის ძირითად ელექტორატშიც უკმაყოფილებას იწვევს - და სენატზე რესპუბლიკელების კონტროლი თანდათან თვალსა და ხელს შუა ქრება.

ტეხასი და ოჰაიო - ბრძოლა დიდ ფულთან

დემოკრატები დიდ იმედებს ამყარებენ ოჰაიოსა და ტეხასზე, სადაც მიმდინარე არჩევნების ყველაზე ძვირად ღირებული კამპანიები მიმდინარეობს.

ბოლო ათწლეულის განმავლობაში ოჰაიოს შტატის მასშტაბით გამართულ დიდ არჩევნებში მხოლოდ ერთმა დემოკრატმა შეძლო გამარჯვება: შეროდ ბრაუნმა. ის ახლა იბრძვის სენატში იმ ადგილის დასაბრუნებლად, რომელიც 18 წლის განმავლობაში ეკავა და 2024 წელს დაკარგა.

მისი ოპონენტია ჯონ ჰუსტედი - რესპუბლიკელი, რომელიც ვიცე-პრეზიდენტ ჯეი დი ვენსის ვაკანტური ადგილის შესავსებად დაინიშნა. ჰუსტედი წარსულში ოჰაიოს ვიცე-გუბერნატორი, შტატის სახელმწიფო მდივანი და წარმომადგენელთა პალატის სპიკერი იყო - თუმცა მისი მხარდაჭერისას ტრამპი განსაკუთრებით ხშირად აკეთებდა მინიშნებებს ჰუსტედის აღნაგობასა და "კუნთების მასაზე".

ამ საარჩევნო ბრძოლაში გარე წყაროებიდან 360 მილიონ დოლარზე მეტი დაიხარჯა. მათ შორის იყო უზარმაზარი თანხები კრიპტოინდუსტრიიდან, რომელიც ბრაუნის დამარცხებას ცდილობს. სენატის საბანკო კომიტეტში ამ პოლიტიკოსის საქმიანობამ თავის დროზე კრიპტოსექტორის დიდი რისხვა გამოიწვია.

ტეხასი დემოკრატებისთვის წმინდა გრაალია, რადგან შტატში მათ კანდიდატს 1988 წლის შემდეგ არ გაუმარჯვია, იმ პროგნოზების მიუხედავად, რომ დემოგრაფიული ცვლილებები შტატს "ლურჯად" გადაღებავდა. ჯო ბაიდენმა ტეხასში 2020 წელს 5.5%-ით წააგო, ხოლო ჰარისმა შტატი ტრამპთან თითქმის 14%-ით დათმო.

ამჯერად დემოკრატების იმედებს რესპუბლიკელი კანდიდატის სუსტი მხარეები ამყარებს: ტრამპის მიერ მხარდაჭერილ კენ პაქსტონს 2023 წელს იმპიჩმენტი გამოუცხადეს ქრთამის აღების, საბიუჯეტო სახსრების ბოროტად გამოყენებისა და მხილებლებზე შურისძიების გამო. ტრამპი მას გარეგნობის გამოც დასცინოდა.

პაქსტონის ოპონენტია ჯეიმს ტალარიკო - პრესვიტერიანელი სასულიერო პირი და ყოფილი მასწავლებელი, რომელსაც რესპუბლიკელები რადიკალ მემარცხენედ და ტეხასისთვის არასაკმარისად "მასკულინურს" უწოდებენ. NYT-Siena-ს ბოლო გამოკითხვით, ტალარიკო პაქსტონს 7%-ით უსწრებს.

თუმცა რესპუბლიკელს ზურგს უმაგრებს 440 მილიონ დოლარზე მეტი გარე დაფინანსება, მათ შორის ტრამპის Maga Inc Super Pac-ისა და ელონ მასკის America Pac-ისგან მიღებული თანხები.

მიჩიგანი და მინესოტა - მემარცხენე დემოკრატების პოპულარობის ტესტი

მიჩიგანში აბდულ ელ-საიედის საარჩევნო კამპანიამ საერთაშორისო ყურადღება მიიპყრო, განსაკუთრებით არჩევნებამდე ბოლო დღეებში, როდესაც პროგრესულმა დემოკრატმა იმ ზომიერი პოლიტიკოსის მხარდაჭერა დაკარგა, რომელიც მან პარტიულ პრაიმერიზში დაამარცხა. სტივენსმა ელ-საიედი ანტისემიტების მხარდაჭერაში დაადანაშაულა და განაცხადა, რომ ხმას მის რესპუბლიკელ მეტოქეს, მაიკ როჯერსს მისცემს.

არჩევნები მიჩიგანსა და მინესოტაში აჩვენებს, შეძლებენ თუ არა მემარცხენე, ანტი-ესტაბლიშმენტური გზავნილების მქონე კანდიდატები მერყევ შტატებში გამარჯვებას. მსგავსი გზავნილები პოპულარობით სარგებლობდა ქვეყნის მყარად "დემოკრატიულ" ნაწილებში, მაგალითად, ნიუ-იორკში.

ორივე შტატს ათწლეულების განმავლობაში დემოკრატი სენატორები ჰყავდა, ამიტომ დემოკრატებისთვის აქ გამარჯვება მარტივი უნდა ყოფილიყო, თუკი ქვეყნის მასშტაბით მართლაც "ლურჯი ტალღაა" დაწყებული.

მიუხედავად ამისა, აშშ-ის სენატის არჩევნები ამ შტატებში გასაოცრად დაძაბულად მიმდინარეობს.

RealClearPolitics-ის გამოკითხვების საშუალო მონაცემებით, ელ-საიედი მიჩიგანში 5.3%-ით ლიდერობს, ხოლო პეგი ფლანაგანი მინესოტაში - 5.4%-ით.

ელ-საიედმა, საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ყოფილმა ჩინოვნიკმა და პოლიტიკურმა აუტსაიდერმა, მემარცხენე ეკონომიკური პოლიტიკა - მათ შორის Medicare-ის, სამედიცინო დაზღვევის სახელმწიფო პროგრამის, გაფართოება და მილიარდერებისთვის გადასახადების გაზრდა - ამერიკული საგარეო პოლიტიკის მკაცრ კრიტიკას შეუთავსა ისრაელისა და ირანის საკითხებზე. არჩევის შემთხვევაში, ის ასევე გახდება აშშ-ის სენატის პირველი მუსლიმი წევრი.

რესპუბლიკელებმა მიჩიგანში სარეკლამო კამპანიაზე 170 მილიონი დოლარი დახარჯეს, მათ შორის 50 მილიონი - ელ-საიედის წინააღმდეგ მიმართულ რეკლამებზე. რესპუბლიკელები მის პოლიტიკას "სახიფათო რადიკალიზმს" უწოდებენ. ტრამპმა მას "ჯიჰადისტი" უწოდა, ხოლო როჯერსმა განაცხადა, რომ ელ-საიედი "მუსლიმთა საძმოს მარიონეტია". ელ-საიედი აცხადებს, რომ მისი ოპონენტები მის პოლიტიკაზე მეტად მის სახელს აკვირდებიან.

მინესოტაში ფლანაგანმა, რომელმაც დემოკრატიულ პრაიმერიზში ფინანსურად უფრო ძლიერი ცენტრისტი მეტოქე დაამარცხა, საარჩევნო კამპანია კორუფციასთან ბრძოლაზე, ჯანდაცვის ხელმისაწვდომობის გაფართოებასა და მეზობელ კანადასთან სავაჭრო ტარიფების წინააღმდეგ მიმართულ ზომებზე ააგო.

რომელიმე შტატში მარცხმა შესაძლოა საფრთხე შეუქმნას კონგრესზე დემოკრატების კონტროლს. ორივე შტატის შედეგები, გამარჯვების თუ მარცხის შემთხვევაში, ასევე ახალ მასალას მისცემს პარტიის მომავლისა და მისი პროგრესული ფრთის როლის შესახებ მიმდინარე ღრმა დებატებს.